مدرسه علمیه عالی نواب آموزه‌های نوین کلامی 2676-4466 2 2 2019 02 20 عدم تناهی عالم طبیعت و نسبت آن با عدم تناهی خداوند 89 117 24 FA سیدمرتضی حسینی شاهرودی دانشکده الهیات نجمه السادات توکلی مدرس گروه معارف دانشگاه فردوسی Journal Article 2018 05 05 عالم طبیعت، ضرورتاً نامتناهی است و نسبت تناهی به آن محال است، زیرا در آن ‌صورت به وجود عدم مطلق و محض، یعنی تناقض می‌رسیم. از طرف دیگر عالم جسمانی، چون ظاهر عوالم مجرّد و حکایت‎گر آن‎هاست، باید همانند آن‎ها نامتناهی باشد و بر اساس بساطت و وحدت تشکیکی وجود، مرتبۀ نازل و مظهرِ حقیقت وجود است، پس عالم طبیعت ضرورتاً نامتناهی است و این امر با مخلوق بودن آن منافاتی ندارد. نظریۀ مخالف این مدعا، تناهی ابعاد جسم و عالم جسمانی است که دلایل آن مخدوش و نوعی مغالطه می‎باشد. فرض قِدم زمانی کلّ عالم، به‎ معنای خاص نیز، با توجّه به حدوث زمانی تک تک موجودات طبیعی، قابل قبول است و می‎توان تا حدّی مشکل وجود موجودات متناهی در جهانی نامتناهی را قابل حل دانست. https://ntt.journals.hozehkh.com/article_24_43334f9ed7e1ea0ec8932e6069c18680.pdf